فاصله ی بین ماچند سطر استدو سطر می شودیک سطر بعد می رویم توی یک جملهبرهنه افتاده ایم وسط یک شعر کنار همشرمگین لباسهایمان را می پوشیمبا هم می پریم توی برکه ای که...+ نوشته شده در ساعت توسط مان | Let's block ads! (Why?)

جای تو خالی است روی لبهای بوریس بژو توی فیلم آرتیست سیاه و سفید بر می گردی و آتش سراسری ات خاکستری است.

بودن یا نبودن ات این روزها هر دو دستاشون توی یک کاسه است.

نام من در تو گم شده است مرا با اسم خودت صدا بزن!

رد پای تو در شعر رد پای گرگ است در برف...

هلال ماه حرامَت باد!

بیرون این پنجره پرتم کن با دندانهایت بیرون این پنجره پرتم کن با دستهایت بیرون این پنجره پرتم کن با لبهایت بیرون این پنجره پرتم کن با پاهایت بیرون این پنجره با بی لاکی تمام و سریلاکی پیامبرانه ات سراغ ِ باغ های معلق بابلند با انگشت شست اشاره ات به شصت سالگی ماتم زده من با زنانگی ِعجیبی در جیب ها reli...

تو زنی پخته ای ناهار را اول صبح ژاکت ات را بپوش! اول ژانویه ژلوفنی بخور!

روزهایی که نیستی را باید مارسل پروست درجستجوی زمان از دست رفته اش اضافه می کرد.

نام کوچک من نیازمند توجه بیشتری است نام کوچک من پلاسکوست.

کمی مارکز به من بده به تنهایی ام کمی مرکز دایره به روز مرگی مربعی ام من خیلی خیلی از تو دورم...

راستی باید چند صد هزار سال دیگر بگذرد تا ما دوباره معاصر هم شویم...

اینروزها قلب من هم تعریفی ندارد جز ستودن تو.

فقط باش! هر کجا با هر کسی معاصر بودنت برایِ شعر ِامروز کافیست...

آن ِ لحظه های کوتاه آن ِ خال روی صورت آن ِ خاک روی صورت و اشمئزاز ستون فقیر فقرات شعر...

به اینگمار برگمان بگو! توت فرنگی های وحشی هم گاهی از تنهایی وحشت می کنند...

آه تایریسیاس ناسپاس! سطر بعدی شعر را پیشگویی کن! درباره ی روزهایی که در راهند و سراسیمه ما را می بوسند عمدن سکوت کن! + نوشته شده در ساعت توسط مان |